زندگي ... و ديگر هيچ

در هر چه هست و نیست ...

در مرگ عاشقانه ی نیلوفران صبح

در رقص صوفیانه ی اشباح و سایه ها

در گریه های سرخ شفق بر غروب زرد

در کوهپایه ها

در زیر لاجورد غم انگیز آسمان

در چهره ی زمان

در چشمه سار گرم و کف آلود آفتاب

در قطره های آب

در سایه های بیشه ی انبوه دور دست

در آبشار مست

.......

+نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387ساعت9:6 قبل از ظهرتوسط ارکیده |

کاش...

کاش می شد لحظه را تمدید کرد

اتفاق عشق را تجدید کرد

کاش می شد با دو بیت از یک غزل

تکه ای از قلب را تسخیر کرد

+نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت5:51 بعد از ظهرتوسط ارکیده |

بهار...

آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم

گرد غریبان چمن ، خیزید تا جولان کنیم

امروز چون زنبورها پران شویم از گل به گل

تا در عسل خانه ی جهان ، شش گوشه آبادان کنیم

بشنو سماع آسمان ، خیزید ای دیوانگان !

جانم فدای عاشقان، امروز جان افشان کنیم

آتش در این عالم زنیم ، واین چرخ را برهم زنیم

واین عقل پابرجای را ، چون خویش سرگردان کنیم

+نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین 1387ساعت5:48 بعد از ظهرتوسط ارکیده |